Hoewel Linux in het geval van Ubuntu heel eenvoudig te installeren is, zijn er algemeen toch een aantal zaken die je dient te weten voor je aan de installatie van een computer begint. Vroeg of laat zal je wel eens een ander systeem willen of moeten installeren. Een vraag die al meteen rijst is: "Welke distributie kies ik?"

Gezien alle Linuxdistributies (lees: Linuxsoorten) gebaseerd zijn op dezelfde kernel en dezelfde basispakketten, die aangepast kunnen worden om aan elke nood te voldoen, dien je vooral na te gaan of een gegeven distributie op jouw hardware zal werken. Een voorbeeld: LinuxPPC is speciaal ontworpen om op Apple MacIntosh computers (PowerPC) te werken. Deze soort Linux zal niet werken op een gewone (x86/Intel-gebaseerde) PC. Deze Linuxdistributie zal wel werken op de nieuwe Apple hardware, maar niet op oudere systemen die een andere bus-architectuur gebruiken.

Sommige distributies zijn geoptimaliseerd voor een bepaalde soort CPU, bijvoorbeeld de Athlon CPU. Ze draaien wel op standaard Intel processoren, maar ze draaien net iets beter op de bepaalde CPU waarvoor ze aangepast zijn. Sommige distributies die speciaal aangepast zijn voor specifieke hardware zijn niet zo betrouwbaar, omdat ze door minder mensen getest worden.

De meeste distributies bestaan uit een set van programma's voor generische PCs, met daarbovenop speciale geoptimaliseerde kernels voor de x86 Intel-gebaseerde processoren. Deze distributies zijn goed getest en worden regelmatig onderhouden. Ze leggen de nadruk op betrouwbaarheid, gebruiksgemak en eenvoudige updateprocedures. Voorbeelden van zo'n distributies zijn Debian, Ubuntu, Fedora, SuSE en Mandriva - geen wonder dat deze distributies dan ook de populairste van het moment zijn. Ze zijn eenvoudig te gebruiken, ook voor beginners, terwijl ze gevorderden niet beletten om mits geavanceerdere configuraties het uiterste uit hun systeem te halen.

Linux werkt ook uitstekend op draagbare computers en mid-range servers. Drivers voor nieuwe hardware worden enkel mee in de distributie gestoken na uitgebreide tests, zodat de distributie in haar geheel robuust blijft. Daardoor kan het zijn dat niet alle hardware onmiddellijk ondersteund is. De Live CD kan helpen om te bepalen of al je randapparaten herkend worden door Ubuntu.

Wanneer we het hebben over de desktopomgeving, zullen er onvermijdelijk altijd twee grote stromingen opduiken. De ene gebruiker zal zweren bij Gnome, terwijl de andere KDE ten hemel prijst. Wat kies je dan?

Sommige distributies starten standaard op met Gnome, andere met KDE. De meeste distributies leveren echter beide omgevingen. Waarom? Heel eenvoudig: welke omgeving je kiest, hangt af van je eigen persoonlijke voorkeur. Je zit bovendien nooit vast aan je keuze: wil je vandaag met het ene systeem werken en morgen met het andere, dan volstaat het de selectie te maken op het moment dat je met je computer begint te werken.

De meeste distributies bieden je tijdens de installatieprocedure de mogelijkheid om te kiezen tussen verschillende basisopstellingen, zoals een werkpost, een server of een ontwikkelingsmachine. Het verschil bestaat uit de gekozen set extra pakketten: weer zullen de basispakketten die nodig zijn op elk systeem geïnstalleerd worden, met daarbovenop een set van gebruikersapplicaties voor een werkpost, servertoepassingen voor een server of programmeertools voor een ontwikkelingsmachine. Experts kunnen elke combinatie van pakketten kiezen.

Wat ook de keuze is, je zit nooit vast. Heb je later toch een bepaald pakket nodig dat je niet tijdens de installatie bent tegengekomen, dan kan dat eenvoudig bijgevoegd worden. Op ons systeem, Ubuntu, kunnen zelfs pakketten, die benodigd zijn opdat het nieuwe pakket zou werken, automatisch mee geïnstalleerd worden, zodat je als gebruiker geen moeite hebt om het nieuwe pakket aan de praat te krijgen.